|
Tla nebbia
"Renzo De Scrilli" (2001)
Scapp de casa quand so' ma'l cancell el mond è sparitt, el mond en c'è 'nvell. Pian pian m' incamin 'na molla me scatta en s' ved 'na "madonna", en so do' gì a sbatta. Me par de sognè incminc a stè mal de veda tutt grig ste mond irreal. Sta nebbia ch' te penetra fin gió dentra 'i oss te mett 'na tristessa, te fa 'nì 'l singhioss. Ariv ma 'n giardin quand spunta 'na rosa 'na forma de vita o chissà chissà cosa. La guard per un po' e prima d'gì via m' acorgh che d'un colp è grigia anca lia. El cor c' l'ho tla gola sta robba insicura 'na cosa l'ha fatta, m' ha méss la paura. Alora un pensier me vien tutt' in fretta me entra tla testa, mo i' en 'i daggh retta. E s' ce fossa la mort malé che m'aspetta? el se' sa chi diggh: «mo chiappla in tel cul minghetta». |